Kijk eens in de poppetjes van m’n ogen

Oogcontact… Iets gewoons en alledaags. En toch geldt dat niet altijd voor iedereen. Sommigen kijken je gewoon aan. Anderen té doordringend waardoor je je ongemakkelijk bij kan voelen. Weer anderen durven níet te kijken, of vluchtig. Het kan ook verschillend zijn per situatie. Wil je iemand overtuigen, verberg je iets, schaam jij je?

image

Eigenlijk kijk ik altijd graag mensen aan. Op die manier laat ik zien dat ik naar iemand luister, dat ik aandacht voor diegene heb. Zeker in een gesprek.

Maar ook wanneer ik iemand passeer, kijk ik iemand graag aan. Dan wel met een vriendelijke, open blik. Dan vind ik het soms wel jammer dat je niet zo’n zelfde blik terug krijgt. Sommigen kijken niet vrolijk/vriendelijk. Jammer, maakt het een stukje gezelliger.

Al moet ik wel toegeven dat ook ik onvriendelijk kan kijken. Zeker tijdens het stappen wat ik vroeger (ja, zo lang geleden is dat al) deed. Vooral naar van die vervelende jongens.
Maar over het algemeen geef ik graag een vriendelijke blik.

Wanneer ik in gesprek ben, vind ik oogcontact erg belangrijk. Zeker wanneer je met meerdere mensen praat. Dan wil ik iedereen aankijken en niet alleen degene die een vraag stelde.
Ik kreeg dat ook een keer te horen in een gesprek. Er werd verteld hoe ik overkwam. Toen werd genoemd, als positief kritisch, dat ik in het gesprek beide andere personen aankeek.

Zelf vind ik dat best irritant dat je soms met een groepje praat en “genegeerd” wordt. Dat, terwijl je wel meedoet in een gesprek. Diegene richt zich dan meer op de “leider” van het gesprek.

Oogcontact maken en ook nog eens vriendelijk/vrolijk kijken, maakt een verschil.

Maak jij (graag) oogcontact? En hoe beleef jij het wanneer er weinig/geen oogcontact gemaakt wordt?

Advertenties

4 comments

  1. Nathalie · februari 27, 2016

    In gesprekken probeer ik ook zeker oogcontact te hebben, al mag af en toe wegkijken ook wat mij betreft.
    Met mensen voorbij lopen vindt ik het anders, natuurlijk is het leuk als je dat altijd kan en wil… maar ik verwacht het niet van andere. Juist omdat ik van mezelf weet dat ik me daar zo nu en dan eens flink voor afsluit, daarnaast zijn dat vaak momenten waarop bij mij van alles rond gaat in mijn hoofd.

    Like

  2. Becca · maart 26, 2016

    Ik vind oogcontact ook belangrijk. Maar ik heb geleerd dat niet iedereen die kan. O.a mijn zoon met autisme doet dit niet automatisch. Hij lijkt soms heel onbeschoft terwijl het maken van oogcontact ook heel angstig en overweldigend kan zijn. Sinds ik ook werk met volwassenen met autisme of om een andere reden geen oogcontact kunnen maken, maak ik er geen punt meer van als anderen het ook niet doen.

    Liked by 1 persoon

    • jeeigenik · maart 30, 2016

      Daar heb je een heel goed punt!
      Vaak beredeneer ik vanuit mijn eigen ideeën, niet rekening houdend dat het niet voor iedereen (automatisch) zo werkt.
      Dit is een eye opener.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s