Eén glimlach kan er duizend aansteken

Hoe aanstekelijk is het als iemand lacht? Hoe voel jij je als je moet (glim)lachen. De wereld ziet er dan toch een stuk vrolijker en vriendelijker uit. En daar kun jij je bijdrage aan geven. 

726b25bf84e6d9eaed756d113aaa8a8f

Men zegt dat lachen gezond is. Lachen zorgt er voor dat je je goed en vrolijk voelt. Lachen met elkaar verbindt. Ik laat uitlachen wel even achterwege, want dat is niet positief voor iedereen.

Lachen gaat wel een stuk gemakkelijker wanneer je goed in vel zit. Wanneer je verdrietig of boos bent, overheersen andere emoties jouw gevoel. In je eentje lachen doe je ook niet altijd, tenzij je een binnenpretje hebt.

Waar ik eigenlijk naar toe wil gaan, is het lachen naar vreemden. Hoe vaak is het niet dat je op straat loopt en je loopt iemand tegemoet. Met sommigen heb je oogcontact, maar velen kijken weg of naar de grond. Je hebt vriendelijke mensen. Al kom je ook mensen tegen die onzeker overkomen, of arrogant of boos lijken.

Ik zoek graag oogcontact. Wanneer ik iemand voorbij loop, kijk ik diegene graag aan. Dan zeg ik ook gedag. Héb je oogcontact, dan kun je die persoon ook toelachen. Ik word er vrolijk van wanneer iemand teruglacht. De mensen die je niet aankijken, naar je lachen of je gedag zeggen, daar krijg je geen warm gevoel bij. Jammer eigenlijk, want een lach en een groet kost niet veel tijd. Maar het maakt het wel aangenamer.

dc203b14c522265967093ff01d343de3

Ik weet nog van vroeger dat mijn moeder voorbijgangers groette. Zeker de oudere mensen. Dat is netjes en beleefd. Binnen de Molukse cultuur is respect naar ouderen belangrijk. Dat heb ik wel van haar overgenomen. Zo heb ik ook geleerd om andere Molukkers te groeten, of je ze nou kent of niet. Ik doe dat ook nog steeds. Misschien is dat ook wel een van de redenen dat ik graag voorbijgangers groet en toch een kort contact met ze maak.

Lach en/of groet jij (naar) vreemden wanneer je ergens bent of loopt?

Probeer eens bewust in het voorbijgaan naar iemand te lachen en/of ze te groeten. Het kan jou een goed gevoel opleveren, maar ook voor de ander (voor wie het ook een verrassing kan zijn). Je wordt er in ieder geval niet slechter van! 

20160109_001021

Advertenties

“Carriëre”richting

De reis naar een nieuwe baan is nog volop bezig… Nadenken over nieuwe mogelijkheden motiveert me, maar het is ook nog wel spannend. Ga ik wel de goede keuze maken? Kan ik het wel? Ben ik er geschikt voor? Gezonde twijfel en onzekerheid. Ik ben toch uit mijn “comfortzone” gestapt. 

 

Mijn uitgangspunt – Wat voor mij centraal staat, is dat ik wat wil betekenen voor een ander. Ervoor kunnen zorgen dat ik iemand kan helpen in zijn/haar (persoonlijke) groei, lijkt me mooi en dankbaar om te kunnen doen. Als ik iets kan bereiken waar een ander wat aan heeft, dan haal ik daar ook mijn voldoening uit.

Een baan waar ik voldoening uit kan halen, that’s my goal!

Welke richting? – Ik heb een jobcoach die me helpt in de zoektocht naar een nieuwe richting. Zelf heb ik natuurlijk ook al na zitten denken over wat leuk zou kunnen zijn. Ik sta overal open voor, maar het moet wel bij me passen. Ik moet er blij van worden dat ik die ene baan heb. Dat betekent, zoals ik al eerder heb geschreven, dat ik er voldoening uit moet kunnen halen. En ik moet mijn verantwoordelijkheidsgevoel er ook in kwijt kunnen.

Ik heb gedacht aan een baan waarbij je ook echt klaar bent, wanneer je de deur van je werkplek uit loopt. Maar zijn die banen er wel? Ik denk dat je altijd wel werk te doen hebt, na je werktijd. Hangt natuurlijk af van je richting en functie die je kiest. Wanneer ik in de supermarkt zou werken, dan ben ik ook echt klaar als ik naar huis ga. Maar daar liggen mijn ambities niet.

En iets van een kantoorbaan lijkt me ook niks. Dat komt vooral omdat ik geen idee heb hoe zo’n dag zich vult. Heb er totaal geen ervaring in.

58317442ef7eb009d3d0a258ef4f4096

Wat dan wel? – Wat mij altijd heeft aangetrokken, is de sociale sector. Ik werk toch graag met mensen. Of het nou kinderen, jongeren of volwassenen zijn. Ik denk dat ik daar toch echt mijn voldoening uit haal. Hier kan ik ook echt iets betekenen voor een ander. Hoe mooi is dat!

Ok! Werken met mensen. Nee, de zorg is dan weer niet iets voor mij. Ik ben geen verzorgend type. Je zult denken: maar je moet toch ook zorgen voor je kind? Ja, dat klopt. Maar dat is eigen. Het verzorgen van een ander, laat ik graag aan iemand anders over. Als er nood aan de man is, dan doe ik het wel. Maar om er mijn werk van te maken, dat niet.

Coaching – Ik denk nu richting de kant van coaching. Maar dat is nog best breed. Zelf denk ik aan persoonlijke coaching op sociaal-emotioneel gebied. Wanneer iemand vastloopt, dat ik degene daarin kan ondersteunen om verder te kunnen groeien.

Tegenwoordig heb je ook bijvoorbeeld Lifestyle Coaches. Maar daar ben ik niet geschikt voor. Dan help je ze ook met een gezondere levensstijl. Hmm… ik, als iemand die van snacken houd, zou daar niet de goede persoon voor zijn. Daar liggen mijn interesses ook niet.

Nee, persoonlijke coaching lijkt me mooi. Maar ik vind het nog wel een beetje vaag klinken: coaching. Het is iets wat je nu steeds meer hoort. Ik ben dus ook bezig me te verdiepen in wat er allemaal is. Je hebt kindercoach, pubercoach, gezinscoach, ouderencoach… Iets waar ik meer over te weten wil komen. Lang leve google.

Het grappige is wel dat het me steeds meer ook opvalt wanneer ik naar bepaalde programma’s kijk. Ik keek laatst ergens naar en daar kwam een gezinscoach in voor. Zij hielp een moeder en dochter om weer een betere band met elkaar te krijgen. Nou, dat is toch een mooi doel als dat gehaald wordt. Daar worden die mensen blij van, maar daar zou ik ook blij van worden.

Ik houd mijn oren en ogen open! Met de jobcoach kom ik ook steeds meer een kant op. Via internet kom ik ook veel te weten. Een nieuwe uitdaging komt steeds meer in zicht!

f88296ec0eb9c913a97cbc6e9cfc25f0

Vriendschap is om te koesteren

ee109dc318a13f6d632286b24f270e53

Het plaatje zegt genoeg… Echte vriendschap is zoveel waard. Waar je vroeger met veel vrienden omging en het leuk was om veel mensen te kennen; nu is het belangrijker dat je kunt bouwen op je vriendschap(pen). 

Vroeger – In m’n jongere jaren, toen ik zo’n hangjongere met een scooter was, had ik veel vrienden en goede kennissen. Via-via leerde je nog meer mensen kennen. Met elkaar was het gezellig wanneer je ging stappen. En met een groot aantal hingen we ook buiten rond. In die tijd kende ik een hoop mensen. Wat een leuke en gezellige tijd was dat. Toen draaide het vooral om loltrappen en stappen. Ik had een hechte vriendengroep met wie ik veel leuke dingen ondernam.

Maar van al die mensen van vroeger zie ik er nu haast niemand meer van. Alleen nog een van mijn beste vriendinnen die ik al ken vanaf m’n 8e. Naast al deze vrienden had ik ook nog “losse” vriendinnen. Uit de buurt, van de middelbare school en van de Pabo. Die vriendinnen zie ik nu nog.

Nu – Ik heb “losse” vriendinnen en vriendinnengroepjes. Met hen spreek ik vaak af zonder m’n vriend. Daarnaast is er nog een vriendengroep met wie we (mijn vriend en ik) afspreken en leuke dingen doen.

Ik merk dat nu ik ouder ben, mijn prioriteiten qua vriendschap heel anders liggen. In de grote-mensen-wereld heb je veel minder tijd. Er moet gewerkt worden en dan moet je huishouden draaiende gehouden worden. In je vriendschappen moet je investeren. Dat doe ik graag. Maar dit zijn dan wel vriendschappen waar we er voor elkaar kunnen zijn. Ik merk dat ik het belangrijk vind dat je niet alleen leuke momenten met elkaar deelt. Dat is niet zo lastig om te doen. Het is nog veel belangrijker dat je er met moeilijke momenten voor elkaar bent. Ik voor de ander, of de ander voor mij. Je kunt lang niet altijd iets voor iemand oplossen. Maar een luisterend oor kan al heel fijn zijn. Er niet alleen voor staan, hoe fijn is dat! Een goed en fijn sociaal netwerk om je heen hebben is zo waardevol.

05bb897794370146aeb3c08fa9427e88

Ja, als ik hier naar kijk dan ben ik een rijk persoon. Ik kan leuke en minder leuke dingen delen met anderen. Natuurlijk is m’n vriend degene met wie ik alles deel. Maar het is fijn als er meer mensen zijn in je leven met wie je wat kunt delen. En met vriendinnen heb je soms toch ook echt andere soort gesprekken. Ik ben iemand die graag kletst, over van alles en nog wat. Daar zit mijn vriend niet altijd op te wachten. Met vriendinnen kun je soms heel lang ergens over hebben, zonder een echt doel. Heerlijk!

Ja, mijn vriendschappen koester ik echt! Ik bof dat ik fijne vrienden en vriendinnen heb. Ook sta ik graag voor hen klaar.

Vind jij vriendschappen belangrijk? Of heb je genoeg aan alleen je partner en/of familie? 

Stilletjes het nieuwe jaar in gaan

Ziek, zwak en misselijk… Er is altijd wel een moment in het jaar dat je niet fit bent. Heel vervelend, maar geen wereldramp. Lang leve de paracetamol en gaan met die banaan. 

d4c004cff7d134fb73b2828c5513b8db

Ik moet zeggen dat het “niet fit zijn” anders is met Max erbij. Je moet dan toch door, want het kleine mannetje is afhankelijk van jou. Gelukkig doet m’n vriend veel wanneer hij thuis is. Dat komt dan wel goed uit. Kun je toch wat meer uitzieken.

Voor de kerstvakantie al niet fit en verkouden. Daar ga ik niet dood van, dus gewoon doorgaan. Helaas kwam m’n kriebelhoest er ook bij. En als iets vervelend is, is dat ’t wel. Maar goed, veel thee met honing, keelsnoepjes en drop kunnen het allemaal verlichten. Al heb ik op een gegeven moment een recept gevraagd voor codeïne.

En toen ben ik m’n stem kwijtgeraakt. Nou ja, dan maar fluisteren. Zal vanzelf wel beter worden. De feestdagen en het weekend zaten er tussen. Maar 5 dagen m’n stem kwijt zijn, is vervelend genoeg. Tijdens mijn bezoek aan de huisarts heb ik te horen gekregen dat ik 2 dagen verplicht een praatverbod heb. En dat moet ik serieus nemen. Dat doe ik dan ook. Ik wil graag gewoon kunnen praten, dat doe ik namelijk heel graag. Maar mijn stembanden zijn enorm geïrriteerd. Een of ander virusje. Dit moet ik gewoon uitzingen. Op sommige dagen ook wat koorts. Soms zit het mee, nu even tegen.

Helaas is een praatverbod van 2 dagen niet genoeg. Ik ben nog steeds m’n stem kwijt. En geheel vrijwillig praat ik zo weinig mogelijk. Wel erg jammer, omdat ik erg veel tegen Max praat. En nu kan dat niet.

Om toch m’n stem zo min mogelijk te belasten, gebruik ik m’n mobiel om het een en ander te typen. Via app of notities communiceer ik met m’n vriend. Als ik met m’n moeder praat, schrijf ik het even op. En gisteren heb ik nog een handige app gevonden die zegt wat ik intyp. Grappig, maar zeker nuttig.

Ach… Voor ik het weet, kan ik gewoon weer op m’n praatstoel zitten. En denkt mijn vriend met weemoed terug aan die heerlijke, rustige, stille periode dat ik niet veel praatte.

Wanneer vind jij het vervelend om ziek te zijn? Waar heb je liever geen last van?

Goede voornemens

Het nieuwe kalenderjaar is gestart. Dan is men vaak gemotiveerd om goede voornemens te hebben en uit te voeren. Die worden aan het einde van het vorig jaar vaak al bedacht, om 1 januari te kunnen starten. 

1f2fa66388789cb0b13f9fe6805b3b84

Mijn goede voornemens – Daar kan ik heel kort over zijn. Ik heb ze niet. Ik doe er niet aan mee. Vroeger bedacht ik ze, maar al snel deed ik er niks mee. Daar hield ik me niet aan.

Ik hoef niet te stoppen met roken, want dat doe ik niet. Vaker een drankje laten staan is ook niet nodig. Ik drink voornamelijk thee of frisdrank. Afvallen hoeft ook niet, al vind ik het niet erg als er nog wat af gaat. Maar ik ben tevreden met m’n gewicht. M’n zwangerschap heeft een hoop goeds gedaan, ik weeg lichter dan voor m’n zwangerschap. En ik doe er niks voor.

Doelen om naar toe te werken – Om ergens naar toe te werken hoeft niet te starten op 1 januari. En doelen heb ik altijd wel. Kleintjes en grote.

Kleine doelen zijn voor mij de dingen aan mezelf waar ik aan zou kunnen werken. Bijvoorbeeld het oefenen van mijn “elevator pitch”. Voor de spiegel oefenen is toch wat anders dan daadwerkelijk op iemand af stappen en jezelf goed neer te zetten.

Een groot doel is een nieuwe baan. Een leuke, uitdagende baan die ik met veel plezier kan doen. Daar wordt natuurlijk al aan gewerkt.

En verder… Ach, dat komt vanzelf. Wie weet heb ik aan het einde van dit jaar toch voornemens waar ik in het volgende jaar aan wil werken.

b226ba85d89f5b75101feed9730c7c90

Hebben jullie goede voornemens? En lukt het ook met de uitvoering ervan? 

Count your blessings

0af68359700d52b15680cb2ef90991d2

Het is alweer bijna zover… Het afgelopen jaar wordt bijna afgesloten, het nieuwe jaar gaat bijna van start. Ik neem dan ook tijd om terug te blikken op het afgelopen jaar. Maar vooral ben ik nu ook nieuwsgierig naar wat er komen gaat. 

Terugblik om trots op te zijn – Het plaatje hierboven: de goede dingen in het leven! Zo’n jaar gaat altijd erg snel, vind ik zelf. Nu helemaal: m’n eerste jaar als moeder. En voor het eerst in-between-jobs (vind ik grappig klinken. Klinkt beter dan: zonder baan).

Trots ben ik zeker als het gaat om m’n zoontje. Max is zo’n leuk en vrolijk ventje. Ik word al helemaal blij als ik ‘m zie spelen, lachen, eten, hoor kletsen. Ook ben ik dan trots op en blij met m’n vriend. Wat is hij leuk met Max. En wat een steun is hij. We zijn een team. Heus gaat het niet altijd vlekkenloos, maar dat is nergens zo. We hebben het wel goed met z’n drietjes.

En dan de ommekeer in m’n werkleven… Spannend om ergens nieuw op in te gaan. Maar het is leuk om een nieuwe weg in te gaan. Ik ben ook geen uitzondering. Velen zullen wel eens op het punt staan een nieuw pad te bewandelen. Het is aan jezelf om er wat van te maken.

Trots ben ik ook op de familie en vrienden om me heen. Hoe fijn is het dat je leuke, maar ook minder leuke, momenten met elkaar kan delen. De kerstdagen heerlijk bij je familie zijn en genieten van de gezelligheid. Iets wat niet altijd voor iedereen vanzelfsprekend is.

Count your blessings… iets waar ik eerder ook al over schreef. Ik kan dan beter gewoon blij zijn met de clichés zoals goede gezondheid, de mensen die me dierbaar zijn. De materiële dingen zijn toch minder belangrijk.

2016 – Wat gaat het nieuwe jaar ons dan brengen? Ik hoop op veel leuke, gezellige momenten met de mensen om wie ik geef. Dat het in goede gezondheid gebeurt. Nieuwe ontwikkelingen met Max natuurlijk; lopen, écht praten, ondeugende streken. Dat betekent voor ons als ouders ook nieuwe ervaringen. Zal vast niet altijd gaan zoals gedacht.

Natuurlijk een nieuwe baan, waar ik voldoening uit kan halen. Het zorgt er ook voor dat ik nieuwe mensen ga leren kennen. Ook erg leuk!

Vrijwilligerswerk… Ik heb m’n trainingen gehad. Nu hoop ik in het nieuwe jaar een maatje te kunnen zijn van iemand. Kan ik wat gaan betekenen voor iemand. Tenslotte is het ook goed om je bezig te houden met je medemens.

Waar kijk jij met een goed gevoel op terug? En waar kijk je naar uit voor het nieuwe jaar? 

 

“Rare” gewoontes

Ik denk dat iedereen er wel een aantal heeft… Rare gewoontes. Soms slaat het nergens op, maar telkens doe je het opnieuw. Een ander zou er niet eens over nadenken. Is het ook echt raar? 

Netjes – Ik kan supernetjes schrijven. Ik heb een echte juffenhandschrift waar ik zelf toch wel trots op ben. Ook mijn blokschrift ziet er prima uit. Ik heb veel complimenten over mijn handschrift gekregen. Zelf vind ik ook dat ik netjes schrijf. Klinkt wat arrogant, maar het is toch wel zo. Het netjes kunnen schrijven heb ik geërfd van mijn moeder.

Overdreven netjes en geordend – Wanneer ik soms iets op papier zet, vinden anderen het erg netjes. Maar zelf ben ik niet tevreden en vind ik juist dat het slordig is. Wat is dan het probleem, vraag je je misschien wel af. Mijn tik is, dat wanneer ik het niet netjes vind, dat ik het dan opnieuw moet schrijven. Voor iets belangrijks is dat nog wel begrijpelijk. Helaas heb ik dat ook met “onzinnige” dingen, zoals boodschappenlijstjes. Té idioot eigenlijk, maar ik doe het telkens weer.

 

20151216_120735

Ik begon met het linkerlijstje. Omdat ik ook nog andere boodschapjes wilde halen, wilde ik er een kolom naast maken. Toen kwam lijstje 2, in het midden. De streep die ik gezet had, beviel niet. En toen kwam lijstje 3. Dat zag er goed uit. Maar ik besloot iets anders te maken, dus de linkerkolom had ik niet nodig. Uiteindelijk ging ik de deur uit met een ander boodschappenlijstje.

Het gekke is dat ik dat al kan hebben bij het schrijven van het eerste woord…

20151217_091543

Hier was ik al niet tevreden over.

En nog een paar… – Ik denk dat dit wel de gekste tik is die ik heb. Al kan ik er nog wel een aantal noemen. Ik vind het mooi staan (om te zien) dat onze spaarrekening alleen hele euro’s heeft een geen centen. Het liefst ook afgerond op honderdtallen. Als het nodig is, maar het mag ook op vijftig afgerond worden. Van m’n tosti eet ik eerst de hoeken.

Ach… Zo hebben we allemaal toch wat?! Nobody’s perfect!

Weird-Habits-Whats-Yours

Wat zijn jouw “rare” gewoontes? Durf je ze te benoemen, of houd je ze voor jezelf?